خیریه نیکان روزگار

سینما رفته باشید حس کرده اید که بعد از کمی مکث آرام آرام چشمانتان جاهایی را می بیند. حضور در میدان کار و خدمات اجتماعی هم برای بنده چنین حس و حالتی را تداعی کرد. آرام آرام آنچه نادیدنی است دیدم و.... آن روزها آسیب ها حداقلی بود و... اما امروز محاصره شده ام. لحن قلمم نیز پیامد این تلخی ها تند و تیز شده است. حوصله نوشتن از این آفت یا آن آسیب را ندارم. با این همه، هرچه از دستم برآید برای نیازمندان واقعی کوتاهی نخواهم کرد. این وجیزه را نوشتم تا برای سالها ننوشتن بهانه ای آورده باشم. + نوشته شده در ساعت توسط روستاوند  |  خیریه نیکان روزگار...